Suus

Suus leren kennen!

Afgelopen weken zorgde ervoor dat ik weer heel veel over mezelf leerde. Hoe ik eigenlijk ben, maar ook hoe ik geworden ben. Iets wat ervoor zorgde dat ik mezelf soms op de verkeerde manier bescherm. Vanuit angst, maar ook vanuit onzekerheid en liefde. Wat ik er mee ga doen? Ik weet het nog niet, maar ik weet wel dat ik er aan ga werken. Dat beschermen zal ik op een andere manier moeten doen. Voor mezelf, voor mijn omgeving, maar ook voor mijn lieve Dex.

Waarom ik hierover schrijf? Ik vind het belangrijk om mezelf kwetsbaar op stellen. Het helpt mij bij mijn herstel en ik hoop dat mensen die zich hierin herkennen er iets uit halen. Ja, mijn beschermingsmodus? Hoelang ik die al heb? Ik denk al mijn hele leven. Daardoor verval ik in een slachtofferrol die eigenlijk niet nodig is en mij absoluut niet helpt. Ik wordt boos, verdrietig, onredelijk en soms zelfs best bot. Ik floep dan dingen eruit die ik dan eigenlijk niet bedoel, maar wel heb gezegd. Dat ik hier iemand anders mee kwetst of mezelf in een compleet verkeerde positie plaats heb ik vaak later pas in de gaten. Ik heb hier zoveel voorbeelden van. Iemand die mij een vraag stelt, ik daar eerlijk op reageer en vervolgens krijg ik geen vast contract (jaren geleden). Tja niet nagedacht en ik wordt dan een soort van TE eerlijk. Er zijn zoveel van deze momenten dat ik vriendinnen kwijt raak en vervolgens spijt heb. Tuurlijk eerlijkheid is belangrijk, heel belangrijk, maar niet als je leeft vanuit angst en het gebeurt omdat je wil vluchten.

Tegen Ralf heb ik al heel vaak gezegd: “Dan moet ik maar weg gaan, want ik verdien jou niet..” Meen ik dat? Tuurlijk niet. Alleen ben ik bang dat hij bij mij weg wil en dan heb ik het in ieder geval voor geweest. Ik heb er zelf de controle over. Ik moet alles, maar dan ook alles 100 x voorbereiden. Wel zelf, want als andere het doen gaat het misschien mis. En wie wordt er dan op aangesproken? ME! Dat komt uiteindelijk ook weer omdat ik dan altijd de schuld op mezelf neem en het vooral niet op andere wil betrekken. Wil dan vervolgens ook andere beschermen. Het gevolg, ik zit met tranen en met spijt op de bank. Het zijn dan keuzes die ik maak en die hebben gevolgen.

Ik leef dus vanuit angst. Vanuit een bepaald vlucht gedrag. Waardoor ik ook zie dat sommige mensen mij liever op afstand houden. Dat doet pijn. Ik voel mij dan anders en alleen. Terwijl ik dan wederom bezig ben met vlucht gedrag of een bepaalde bescherming. Ik ga dan dingen zeggen of doen uit woede/ angst/ verdriet. Daardoor wordt het niet beter en zeker mijn gevoel niet. Ik zal dus moeten inzien dat leven vanuit liefde een betere keus is. Dat het niet helpt om te denken voor andere. Of al conclusies te trekken voordat het uberhaupt gebeurt. Dat het mij meer helpt om te denken in mogelijkheden en dat ik daardoor een veel fijner leven zal hebben. Want hallo stress is fijn op zijn tijd, maar niet teveel. Ik merk ook dat ik veel minder last heb van angst, maar dat dit onderwerp wel mijn leven nog bepaald. En weet je dat doe ik helemaal zelf. Daar heeft niemand anders schuld aan.

Wat ik ga doen?

  • Leven vanuit liefde.
  • Merk ik vlucht gedrag? Vind ik iets niet fijn? Dan bespreek ik dit!
  • Niet meteen het ergste denken.
  • Denken in mogelijkheden.
  • Kijken naar de mooie dingen.
  • En niet te vergeten, wat andere vinden of denken kan en mag ik niet invullen. Het helpt mij niet en ook de ander niet. Daarbij moet ik dingen eens loslaten. Boeien wat andere denken of vinden. Dat mag ik bij hun laten. Daar hoef ik niets mee.
  • Meer lachen en liefde geven.

Ik weet het, veel dingen zien andere misschien wel, maar ik zelf niet. En ergens wil ik ook naar iedereen zeggen die mij kent: “Ik bedoel het niet zo!” Ik doe het uit bescherming. Door soms gefrustreerd of niet met de juiste woorden te reageren hoop ik dat jou reactie of antwoord minder pijn doet. Terwijl ik het vooral voor andere invul en…. ik heb nog steeds pijn.

Ik ga ermee aan de slag en ik weet ook dat dit niet van vandaag of morgen over gaat. Het is een stukje leren vertrouwen in andere, maar ook in mezelf. Ik kan dit, dat weet ik! Ik heb al heel hard aan mezelf gewerkt, dit gaat alleen maar een extra kersje op de taart zijn. Pssstt, merk je nou dat ik ermee worstel en het ” duiveltje” in mij naar boven komt. Probeer dan niet boos te worden of mij te negeren. Probeer mij te helpen. Er zit namelijk iets achter! Een heel lief persoon die het allemaal veel beter bedoelt dan je denkt.

Herken je jezelf hierin? Heb je ook last van vlucht gedrag? Laten we erover praten, misschien kunnen we elkaar helpen.

Liefs Suuss

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.