Mommylife

Opvoeden…

“Nobody said it was easy…” Het is echt waar! Nooit iemand heeft mij gezegd dat opvoeden heel erg makkelijk is. En tegen een volgende mama to be zal ik dit ook zeker niet ontkennen. Daarom is het nadenken over een kindje niet geheel onbelangrijk. Naast het feit dat je leven (positief) veranderd, is het soms ook best pittig. Tuurlijk je krijgt er veel voor terug en dat is echt niet gelogen. Ik wil het moederschap niet de grond in duwen of er over klagen, maar mensen opvoeden is echt een verhaal apart.

Ik heb al eens eerder/ vaker verteld dat Dex een eigen willetje heeft. Normaal krijgen ze dit nu, maar Dex die heeft dit al sinds hij geboren heeft geloof ik. Daarnaast ben ik best wel een zacht gekookt ei en Ralf kan best wel wat strenger zijn. Gelukkig zitten we wel op 1 lijn, alleen Dex die blijft testen hoe ver en hoelang hij door kan gaan. Mensen, ik vind dat onwijs lastig. Momenteel zijn we met Dex met meerdere dingen bezig, want ja in oktober gaat hij naar school. En daar hebben ze nog al wat wensen voor een 4jarige. Nee tuurlijk, het hoort er allemaal bij en ik weet dat de meeste kindjes van Dex zijn leeftijd door hetzelfde heen gaan. Thank god social media, waar ik inmiddels geleerd heb dat je echt wel mensen naast je hebt staan die door hetzelfde heen gaan.

Waar we mee bezig zijn? Plassen op de WC, fietsen op zijn fiets met zijwieltjes, uitkijken met oversteken, goed luisteren (praten als hij het niet doet), leren dat hij niet overal iets uit hoeft te zoeken (tja i know, zacht ei ben ik) en zonder speen en Nijne. Het is veel en veel dingen is het ook wel: “Nee, ik wil dat niet of ik wil dat wel.” Dan vervolgens een drama van jewelste. Thuis vind ik het niet erg als het gebeurt. Dan zet ik hem even in de hoek als hij stout is en zijn het gevoelens die erbij horen, dan laat ik hem even verdrietig zijn. Tuurlijk hij mag ook verdrietig zijn en boos. Daar is helemaal niets mis mee, maar zodra we in een winkel of buiten zijn. Ik schaam mij de ogen uit de kop. En niet zo zeer omdat hij zich niet gedraagt, maar vooral omdat sommige mensen zo veroordelend kijken. Of letterlijk uitspreken. Ik weet dat ik mij er NIETS van moet aantrekken en het zijn meestal ook echt geen mensen die ik ken of zelf kinderen hebben. Maar kom op, ik vind dat zo niet fijn. En vertel mij nou niet dat jij er prima tegen kan, want ik kan mij niet voorstellen dat iedereen dan denkt: ik trek mij er niets van aan. Het is toch niet fijn als mensen wat van je denken. Alsof jij een slechte moeder ben. Ja I know, mijn hoofd denkt dat ook wel een beetje en dat hoef ik natuurlijk niet te denken. Dus: “Nobody said it was easy”..

Terug komen op dat zachte ei genaamd mama Suus. Ik wil hem het liefst de hele dag knuffelen, met hem spelen, leuke dingen ondernemen en hem verwennen tot en met. Soms doe ik dat ook wel, maar ik weet ook dat dat niet goed is. En dat helpt ook niet in zijn gedrag. Hij weet mij soms zo om zijn vinger te winden. En dat is echt echt niet goed. Dat weet ik! Alleen ik vind het oprecht moeilijk. Hij ziet mij soms ook huilen en dan is hij zo lief. Dan komt hij mij vragen wat er is en dan krijg ik een knuffel. Ik ben gewoon gek op dat manneke! Ik wist al snel dat wij het voor heel veel redenen bij 1 kindje zouden houden. Een kindje die ik alle liefde en aandacht wil en kan geven die ik heb. Alleen moet ik ook voor hem de grenzen gaan aangeven en dat vind ik soms heel moeilijk. Mensen ik zie Dex het liefst niet boos, verdrietig of teleurgesteld. Gelukkig ben ik het eens dat ik hem niet altijd alles kan geven wat hij wil en helpt Ralf mij vaak om dan toch beetje op mijn strepen te staan. Maar als ik dan streng, boos ben of mijn grenzen aan geef voel ik mij van binnen schuldig. Ik sprak erover met een andere naamgenoot en mama. Zij gaf ook aan dat dit gewoon onvoorwaardelijke liefde is, dat zij ook niet op kan tegen de ogen van haar zoontje(s) en dat ook zij in een zelfde soort fase zit. Daar ben ik ergens blij om, maar weet ook dat ik echt aan mijn onzekerheid moet werken.

In dit geval leer je dus samen met je kind. Uiteindelijk wordt er tijdens een geboorte niet alleen een kind geboren, maar ook een papa en mama. En samen ga je op ontdekking uit en ga je leren hoe je de beste mama en papa kan zijn. Hoe je het beste kan opvoeden en hoe JIJ dat samen met je partner wilt. Wij zitten dus altijd wel op 1 lijn en proberen hier de juiste balans in te vinden. Met alles wat Dex aan het leren is, levert dit ook echt heel veel leuke en toffe mijlpalen op. Dus naast het feit dat opvoeden heel zwaar is, is het echt heel fijn om zo peuter om je heen te hebben. Ja, je krijgt er ook echt heel veel voor terug. Het lachen samen, het spelen samen en van iedere dag een feest maken moeten we ook zeker niet vergeten.

Wat vind jij moeilijk aan het opvoeden van je kind(eren)? En wat is jou ultieme opvoedtip? Of ben je net zon zacht eitje als mij? Deel het gerust, beetje steun en herkenning is altijd fijn.

Liefs Suuss

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.